آرم ز بحر طبع گهرهای شاهوار

هی سوخت دفتر من از اوصاف او و من

هی آب می زدم به وی از شعر آبدار

امشب به محدت تو به غواصی ضمیر

تا صبح بهرپیشکش عید جمله را

در مجلس اتابک اعظم کنم نثار

از دانه ریشه تا دمد از ریشه شاخ و برک