آنکه کودک در رحم گر نام تیغش بشنود

وانکه گر باسش کند در پیکر پیلان گذار

نعره تدر رسد درو- شران بانگ مور

جلوه عالم دهد در چشم پیلان چشم مار

نطفه بودن را شود از پاک یزدان خواستار

دین و دولت را بود تدبیر او رو ببنه دز

ملک و ملت را بود شمشیر او رویین حصار