کز اصل خویشتن آتش دهد چنار

چندین هزار قرن یک لحظه طی کند

خورشید اگر شود بر توسنت سوار

مانا که در چنار قهرت نهفته اند

سرویست رمح تو در جویبار رزم

مرگ گوانش بر ترگ یلانش یار

قصرت ز خسروان چرخیست پر نجوم