شعر قاآنی چو تیغ شاه گشتست آبدار

جود شاهنشه مگر سرچشمه این آب بود

کاب می جوشد همی از کوه و دشت و مرغزار

از نشاط آنکه این آب آید از بخت ملک

گو مغنی لحن شهرآشوب ننوازد از آنک

شهر بی آشوب گشت از بخت شاه بختیار

تا به دهر اندر حصار ملک گیتی هست چرخ