ماه آن چرخی کش آمد عرش اعظم زیردست

باد با عزم تو چون عهدکریمان استوار

دوش کردم حیرت از دستت که چون ریزدگهر

عقل گفتا غافلی کاو بحر دارد در جوار

شبل آن شیری که بود از شیرخواری شیرخوار

سرو آن باغی کزو خجلت برد باغ بهشت

در آن بحری که از وی بحر عمان شرمسار