گو ببیند بد سیر خصم تراگاه فرار

گر کسی خواهد که عزرائیل را بیند به چشم

گو ببیند جان ، شکر تیغ تو را در کارزار

ور حکیمی وهم را خواهد مجسم بنگرد

دشمن از زور تو می ترسد نه از شمشیر تو

زور بازوی علی مرحب کشد نه ذوالفقار

گشته تیغت لاغر از بس خورده خون دشمنان