گوید سخن چو مرد سخن سنج هوشیار

لیک آنچه کرد از مدد بخت خواجه کرد

کز نامیه است خرمی سرو جویبار

خود سنگریزه کیست که بی معجز رسول

بی عون ایزدی چکند دور آسمان

بی زور حیدری چه برآید ز ذوالفقار

اوج و حضیض موج ز بادست در بحور