حصنی رفیع ساخت به بالای آسمان

کاو شد به جبر در چه و این یک به اختیار

وز حکم خواجه ساخت به شیراز اندرون

چندین بنا که کردن نتوانمش شمار

حوضی عمیق کند به پهنای روزگار

از قصرهاکه هریکشان رشک آسمان

وز باغها که هریکشان داغ قندهار