وان خواجه بزرگ خداجوی شه پرست

چون نوک کلک خواجه دلش چاک و تن نزار

بیکی ز ره رسید که زی ملک خاوران

جیشی کند گسیل شهنشاه کامگار

همت به کار برده پی دفع نابکار

با خویش گفت عاطفت خواجه مر مرا

برد از حضیض ذلت بر اوج افتخار