تا روزی اینچنین که شدم گرد و شیرخوار

با خویش گفت عاطفت خواجه مر مرا

برد از حضیض ذلت بر اوج افتخار

از عهد شیرخوارگیم تربیت نمود

سربازی از سپاه خدیو جهان بدم

بی نام و بی نشان و تهی دست و خاکسار

و ایدون ز لطف خواجه به جایی رسیده ام