بودم نخست خاربنی خشک و عاقبت

بی نام و بی نشان و تهی دست و خاکسار

و ایدون ز لطف خواجه به جایی رسیده ام

کم برده صف به صف بود و بدره باربار

زاقبال او شدم چوگل سرخ کامگار

ایدر که گاه بندگی و روز خدمت است

باید به عز خواجه کمر بستن استوار