با صد دونده اسب و دو صد استر سترک

زا نسان که از خلاص زر سرخ خوش عیار

کرد از پی بسیج سفر صر های زر

چون نقد جان به پای غلامان شه نثار

با چارصد هیون زمین کوب راهوار

وز آن دهان شکافته ماران آهنین

کاول خورند مور و سپس قی کنند مار