زو بخت شهریار ظفرمند بختیار

از جود بخشد آنچه به هرگنج سیم و زر

وز حزم داند آنچه به هر شاخ برک و بار

پیریست زنده دل که جوانست تا به حشر

شاه جهانگشای محمدشه آنکه هست

جانسوز تیغش از ملک الموت یادگار

ای خسروی که تا به دم روز واپسین