وز نرگسش چکید به گل دانهای نار

باری چه روی داد ندانم که بی سبب

مسکین دلم شکستی و بستی ز شهریار

این گفت و از تگرگ بپوشید لاله برگ

بیجاده راگزید به الماس شکرین

یاقوت را مزید به لولوی شاهوار

از ده هلال مریخ انگیخت از قمر