جان راسموم قهر تو چون مرگ ناگوار

ای چون سپهر قصر جلال تو بی قصور

وی چون وجود لجه جود تو بی کنار

تن را هوای مهر تو چون عمر سودمند

چون ذات عقل پایه جاهت بر از جهت

چون فیض روح مایه جودت بر از شمار

بذل تو بی قیاس چو ادوار آسمان