تا چار ربع شانزدهست و سه ثلث نه

تا شیخ و شاب گاه عزیزند و گاه خوار

از چهر نیکخواه تو بادا شکفته گل

در چشم بدسگال تو بادا خلیده خار

تا هفت نصف چاردهست و دو جذر چار

هر کاو که هفت و هشت کند با تو در جهان

باکید نه سپهر سه روحش بود دو چار