چون زگیتی پرتو خورشد و مه لیل و نهار

پارسایان نیز می ترسم که تردامن شوند

زان همه آبی که جاری کرده است از هر کنار

فضل شاه و التفات خواجه از وی نگسلد

گه شهش بخشد لباس از جسم جان بخشای خویش

گه نشان گوهرآگین گاه تیغ شاهوار

گاه بخشد خواجه اعظم مر او را خاتمی