تار زلفش زاده الله دام مکرست و فریب

گه بدن کاهم چو مور و گه به خود پیچم چو مار

خار خار مار تار زلف او دارم به دل

بختم از آن خار زار و در دلم زان مار بار

ترک چشمش صابه الله مست خوابست و خمار

بر رخش گر سجده آرد زلف بس نبود عجب

سجده بر خورشید کردن هست هندو را شعار