راست گویم معجز حزم شهنشاهست و بس

تا میان آب و آتش هم نماند گیرودار

یا نه چون آن آب از دیر آمدن دلگیر بود

خواست دلگرمش کند زالطاف شاه بختیار

کاتش سوزنده را زاب روان سازد حصار

سرخ رو گشت آب ششپیر امشب از بخت ملک

زانکه از دیر آمدن شرمنده بود و خاکسار