دو دست اوست دو دریا و من ز حسرت آن

ولی ز خدمت او زود نگسلد چون تار

ز شیخ بندر هستم به ناله چون تندر

که داردم ز حقارت وقار آن چو حقار

همی ز دیده دو دریا روان کنم به کنار

زهی وکیل که چون نفخ صور موتی را

دهد ز صیت سخا جان به جسم دیگربار