کنون به عذر هجای نکرده بسرودم

ز اهل فارس که شادان زیند و برخوردار

به هجو و هذیان بستند بر من این بهتان

کسان کشان نبود فهم معنی اشعار

مر این قصیده که دارد به مدحشان اشعار

قسم به حشمت و جاه توگر همی جویم

ز هبچ کس به جهان عیب خاصه از اخیار