ولی ز هرکه گزندی رسد به خاطر من

مر این قصیده که دارد به مدحشان اشعار

قسم به حشمت و جاه توگر همی جویم

ز هبچ کس به جهان عیب خاصه از اخیار

به تیغ هجو برآرم زجسم و جانش دمار

بود به کام تو یارب مدار هفت سپهر

کند به گرد مدر تا سپهر پیر مدار