از پشت گاو و سینه ماهی کند گذار

همچون مشعبدی که جهد آتش از دهانش

چون نامک او برم ز دهانم جهد شرار

گر نقش او کسی به مثل بر زمین کشد

این تیغ نیست آینه نصرتست از آنک

نصرت در او شمایل خود دید آشکار

گر هر چه هست زنده به آب است در جهان