این تیغ نیست آینه نصرتست از آنک

چون نامک او برم ز دهانم جهد شرار

گر نقش او کسی به مثل بر زمین کشد

از پشت گاو و سینه ماهی کند گذار

نصرت در او شمایل خود دید آشکار

گر هر چه هست زنده به آب است در جهان

بی جان ز آب اوست چرا خصم نابکار