که را به زخم دره کند وقت گیر و دار

گر در بهشت نقشی از آن بر زمین کشند

سر تا قدم بهشت بسوزد جحیم وار

خور را به ضرب ذره کند گاه دار وگیر

زان تیغ زینهار نخواهد عدو از آنک

فرصت نمی دهد که برد نام زینهار

چون اژدها که حارس گنجست روز و شب