شه قدردان و بنده شناست لاجرم

کاندک بود شبیه بدین تیغ زرنگار

از شوق شکل اوست که هرماهی آسمان

بر ماه نوکواکب خود می کند نثار

هر ساعتش ز لطف فزون سازد اعتبار

این نیز بنده ییست خدا ترس و شاه و دوست

در یزد و فارس کرده هنرهای بی شمار