کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 109

دلش گشت پر درد و رخساره زرد

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 106

    شد آن آرزو بر دلش ناپدید

    #
  2. 107

    چو آگاهی آمد به سوی گراز

    #
  3. 108

    که آن نامور شد سوی روم باز

    #
  4. 109

    دلش گشت پر درد و رخساره زرد

    انتخاب‌شده
  5. 110

    سواری گزید ازدلیران مرد

    #
  6. 111

    یکی نامه بنوشت با باد و دم

    #
  7. 112

    که بر من چرا گشت قیصر دژم

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 109 از «بخش ۷۳ - بدان نامور تخت و جای مهی...» است.