به عشوه گفت که ای ماه و سال باده گسار

به مدح شاه پس آنگاه بر حریر سپید

شدم ز خامه به مشک سیاه گوهر بار

که ناگهان بت من هر دو دست من بگرفت

کس ار به مستی باید مدیح شاه کند

دو چشم مست من اولی ترند در این کار

بهل که مردم چشمم به آب شوره چشم