ز لشکر گرانمایه ای برگزید

شهنشاه داند که من کردم این

دلش گردد از من پر از درد وکین

چو قیصر نگه کرد و آن نامه دید

فرستاد تازان به نزد گراز

کزان ایزدت کرده بد بی نیاز

که ویران کنی تاج و گاه مرا