کلک من دارد ش ف بر سلک در شاهوار

متفق گفتند مانا میرقاآنی تویی

کت شنیدستیم تحسین از ملایک چندبار

گفتم آری میر قاآنی منم کز مدح شاه

چون شنیدند این سخن برگرد من گشتند جمع

زیب و زیورهای خود کردند بر فرقم نثار

وانگهی چون چشمه خضرم دهان پرآب شد