که هرگز مبادت بهی و مهی

کز آن نامه جز گنج دادن بباد

نیامد مرا از تو ای بد نژاد

مرا خواستی تا به خسرو دهی

به ایران نخواهند بیگانه ای

نه قیصر نژادی نه فرزانه ای

به قیصر بسی کرد پوزش گراز