دوشم آمد از سخای او حدیثی بر زبان

وقت خشم او ز دریا آتشین جوشد بخار

دی بر آن بودم که از حزمش کنم حرفی رقم

بر سر انگشتان من بستند گفتی کوهسار

از زبانم هر زمان می ریخت درشاهوار

خلق می گویند مختارست در هر کار و من

بارها دیدم که در بخشش ندارد اختیار