چون دو روزی رفت دزدی چارش آوردند پیش

حاکمی آمد که کار ملک ازو گیرد قرار

عامه اشرار باهم متفق بستند عهد

تا به عون یکدگر چون کوه مانند استوار

سر برید آن چارراوان ماجرا جست انتشار

آن بدین گفتا که هی هی زین نهنگ پیل کش

این بدان گفتا که بخ بخ زین پلنگ شیرخوار