تا سه شب بازار و دکانها سراسر باز بود

ورتنی طغیان کند سیلست آن هم در بهار

کس ندارد عزم غوغا جز به مستی چشم دوست

کس نتابد سر ز فرمان جز به شوخی زلف یار

جز دکان می فروش آن هم ز خوف کرد گار

باره شیراز را نیز آنچنان محکم نمود

کز قضاگویی کشیدستندگرد او حصار