نهرها از شهرها خیزد چو امواج از بحار

زینهمه طوفان آبی کز زمین جوشیده است

خلق را باید به کشتی رفتن اندر رهگذار

گر ز سعی او بدینسان آبها افزون شدی

دی به صاحب اختیار از فرط حیرانی کسی

گفت کای بخت بلندت را هنرمندی شعار

چشم بندی کرده یی مانا جهانی را به سحر