دست او در بزم منعم چون عطای ایزدی

ناصر خیل امم بحر کرم کوه وقار

آنکه چون در وصف تیغش خامه گیرم در بنان

چون زبان شمع زانگشتان من خیزد شرار

قهر او در رزم مبرم چون قضای کردگار

بخل از جودش سقیم و دهر از قهرش عقیم

امن در عهدش مقیم و فتنه در عصرش فکار