ساقی و جام و شراب هرسه به نور آفتاب

تا که بیفتم خراب تا که بمانم ز کار

قوت دل قوت جان مایه روح روان

محنت از آن در نهان عشرت از آن آشکار

عکس رخ آن به جام کرده عدد را چهار

باده یاقوت فام در دل الماس جام

هست چو تابنده مهر بر فلک زرنگار