مدت سالی شود ساعت لیل و نهار

طبع عطای ترا بحر نگویم از آنک

این صدف آرد پدید وان گهر شاهوار

گر به نهم آسمان حکم تو لنگر شود

ور به چهارم سپهر عزم تو آرد شتاب

چرخ شب و روز را صفر نماید به کار

هر که به یک سو نهد با تو طریق بهی