زین نیمه سیاه مرا روز گشت تار

نیمی سپید و نیم سیه بود چشمشان

نبمی چو صح روشن نیمی چو شام تار

زان نیمه سپید مرا دیده یافت نور

گفتندم ای حکیم سخن سنج مژده ده

کان وعده ای که کرد وفا کرد کردگار

آمد به ملک فارس خداوند ملک جم