کارواح اشقیا همه گیرد درو قرار

صدره از آنچه هست فزونتر بدی وجود

گر صورت جلال تو می گشت آشکار

یا للعجب مگر دم تیغت جهنمست

تنگست بر جلال توگیتی چنانکه نیست

اوهام را مجال شد آمد به رهگذار

گر در بهشت صورت تیغ تو برکشند