او ملک را جان نثار آمد من او را جان نثار

شه گر او را جامه بخشد او مرا نبود عجب

من غلام خاص اویم او غلام شهریار

اوکند خدمت به خسرو من کنم مدحت براو

شه قبای خویشتن بخشد بدو زیراکه او

نهرهای آب جاری کرده است از هر کنار

او قبای خود به من بخشد که منهم کرده ام