ماه من از در درآمد با رخی خورشیدوار

صبح چون خورشید رخشان رخ نمود از کوهسار

بربجای شانه در زلفش همه پیچ و شکن

بربجای سرمه در چشمش همه خواب و خمار

مژهای چشم او گیرنده چون چنگال شیر