نرگس مسکین بهشت از نرگس فتان از آنک

باد می رقصد ز شادی همچو اهل زنگبار

لختی ار منقار تیهو کج بدی طوطی شدی

بس که لب بر لاله سود و پر زد اندر سبزه زار

مسکنت از فتنه جویی به بعهد شهریار

جوی آب از عکس گل برخویش می پیچد بلی

گرد خود پیچد چو بیند آتش تابنده مار