عشق ذوق بی شعوری کرده طفلان را شعار

آن نصیر ملک و دین کز لطف و عنف اوست مه

همچو میش ابن حاجب گه سمین و گه نزار

آنکه از جذبه ولایش در مشیمه مادران

صیت او آفاق گیر و جود او آفاق بخش

دست او خورشید بارو چهر او خورشید زار

جهد دارد کز طرب بر آسمان پرد ز مهد