نیستم معدن چرا دارد مرا اینگونه پست

زو جدا مانم چو عطشان از کنار چشمه سار

من نیم گردون که در کاخش مرا نبود گذر

من نیم گیهان که بر صدرش مرا نبود گذار

نیستم دریا چرا خواهد مرا اینگونه خوار

کاخ او گیهان و بر من شش جهت از غصه تنگ

جود او عمان و بر من روزگار از فاقه تار