القصه بخوردند و بخفتند ز مستی

کاویخته از بهر چراغان به شب تار

مانا مگر از عهدکیومرث بهر شهر

سیمین کفلی بوده در آنجا شده انبار

بر روی هم افتاده ز هرگوشه ملخ وار

از پیش قضیب همه چون دانه خرما

وز پشت سرین همه چون تل سمن زار