خون جگر خورد ظفر از درد انتظار

تیغ تو گر به جانب دریا گذر کند

از سهم او نهنگ گریزد به کوهسار

در شاهراه پره جیشت به روز رزم

شاها مرا از گردش ایام شکوه است

یک یک فرو شمارم بر وجه اختصار

اول ز طالع خود و دوم ز خشم تو