هان تا چه شدکه همچو عزازیل پرغرو ر

دادی چو آفتاب مرا جای در کنار

هان ای ملک منم که کند ملک خاوران

امروز بر خجسته وجود من افتخار

افکندیم ز پایه معراج اعتبار

هان تا چه شد که شکر شکر عواطفت

شد در مذاق راحت من زهر ناگوار