قاآنیا علاج نبینم به غیر از آنک

شد در مذاق راحت من زهر ناگوار

هان تا چه شد که شعله سوزان آه من

انگیزد از شرر ز مسامات یم بخار

از خشم شهریار گریزم به شهر یار

وز بحر فکر بکر سخن سنج فاریاب

تضمین کنم دو در یمین هردو شاهوار