هرجاکه چین زلف تو ملک جهان تتار

خونین دل منست که آورده یی به دست

از ترس مدعی ز چه نامش نهی نگار

هرجا که رنگ خط تو روی زمین حبش

جز شام زلف در رخ چون نوبهار تو

نشنیده کس دراز شود شب به نوبهار

قاآنی ار ز هجر رخت ناامید شد